wëllen
[vˈələn]
volere
Come coniugare wëllen
Participio passato: gewollt / wollt · Ausiliare: hunn
| Presente | Passato prossimo | Passato semplice | Condizionale | |
|---|---|---|---|---|
| ech | wëll | hu gewollt / wollt | wollt | wéilt |
| du | wëlls | hues gewollt / wollt | wollts | wéilts |
| hien / si / hatt | wëllt / wëll | huet gewollt / wollt | wollt | wéilt |
| mir | wëllen | hu gewollt / wollt | wollten | wéilten |
| dir | wëllt | hutt gewollt / wollt | wollt | wéilt |
| si | wëllen | hu gewollt / wollt | wollten | wéilten |
Si impara in A2 · Potere, dovere, volere
I verbi modali servono a chiedere aiuto, fare richieste cortesi e dire che cosa devi o vuoi fare.
Altre parole di questa lezione
- kënnen — potere / sapere
- mussen — dovere
- däerfen — avere il permesso di
- sollen — dovere (consiglio)
- Ech kann schwammen. — So nuotare.
- Ech muss schaffen. — Devo lavorare.
- Ech wëll Lëtzebuergesch léieren. — Voglio imparare il lussemburghese.
- Däerf ech? — Posso?
- Kanns du mir hëllefen? — Mi puoi aiutare?
- Ech kann net kommen. — Non posso venire.
- Ech wéilt gär … — Vorrei … (cortese)
- vläicht — forse
- sécher — certo
- leider — purtroppo