Apresentar-se Ech sinn…
Dizer quem é, de onde vem e onde mora. E os dois verbos mais importantes: sinn (ser) e hunn (ter).
No fim desta lição, consegue
- Dizer o seu nome e perguntar o de outra pessoa, de forma informal e formal.
- Dizer de onde é e onde mora.
- Dizer a sua idade e usar sinn e hunn no presente.
16 palavras e expressões
- Ech heeschen …
- Chamo-me …
- Wéi heeschs du?
- Como te chamas? (informal)
- Wéi heescht Dir?
- Como se chama? (formal) Dir, escrito com maiúscula, é o «você» de cortesia.
- Ech sinn …
- Sou …
- Ech kommen aus …
- Venho de …
- Ech wunnen zu …
- Moro em … (uma cidade) As cidades levam «zu»: zu Lëtzebuerg, zu Esch.
- Lëtzebuerg
- Luxemburgo (o país e a cidade)
- Frankräich
- a França
- Däitschland
- a Alemanha
- d'Belsch
- a Bélgica Sempre com o artigo: «aus der Belsch».
- Portugal
- Portugal
- Ech sinn drësseg Joer al.
- Tenho trinta anos.
- Ech schwätzen Englesch.
- Falo inglês.
- e bëssen
- um pouco
- Freet mech!
- Muito prazer!
- zwee
- 2
Gramática
sinn (ser) e hunn (ter)
ech sinn, du bass, hien / si / hatt ass, mir sinn, dir sidd, si sinn.
ech hunn, du hues, hien / si / hatt huet, mir hunn, dir hutt, si hunn.
«hatt» é o pronome neutro: usa-se para coisas e também para raparigas e mulheres jovens. «Si» é «ela» ou «eles»; o verbo diz qual dos dois.
- Du bass aus Portugal. — Tu és de Portugal.
- Mir hunn zwee Kanner. — Temos dois filhos.
Países e cidades
As cidades usam «zu»: ech wunnen zu Lëtzebuerg. Os países usam «an»: an Däitschland, a Frankräich (o n de «an» cai antes de F, pela regra de Eifel). Alguns países levam artigo: an der Belsch, an der Schwäiz.
Prática
14 exercícios: escolha múltipla, escrita, correspondência e ordenar palavras.