däerfen
[dˈɛːɐ̯fən]
ter permissão para
Como conjugar däerfen
Particípio passado: däerfen · Auxiliar: hunn
| Presente | Perfeito | Passado simples | Condicional | |
|---|---|---|---|---|
| ech | däerf | hunn däerfen | duerft | däerft / dierft |
| du | däerfs | hues däerfen | duerfts | däerfts / dierfts |
| hien / si / hatt | däerf | huet däerfen | duerft | däerft / dierft |
| mir | däerfen | hunn däerfen | duerften | däerften / dierften |
| dir | däerft | hutt däerfen | duerft | däerft / dierft |
| si | däerfen | hunn däerfen | duerften | däerften / dierften |
Ensinado em A2 · Poder, dever, querer
Os verbos modais servem para pedir ajuda, fazer pedidos delicados e dizer o que tem de fazer ou quer fazer.
Outras palavras desta lição
- kënnen — poder / saber
- mussen — ter de
- wëllen — querer
- sollen — dever (conselho)
- Ech kann schwammen. — Sei nadar.
- Ech muss schaffen. — Tenho de trabalhar.
- Ech wëll Lëtzebuergesch léieren. — Quero aprender luxemburguês.
- Däerf ech? — Posso?
- Kanns du mir hëllefen? — Podes ajudar-me?
- Ech kann net kommen. — Não posso vir.
- Ech wéilt gär … — Gostaria de … (formal)
- vläicht — talvez
- sécher — claro / com certeza
- leider — infelizmente