kënnen
[kˈənən]
poder / saber
Como conjugar kënnen
Particípio passado: kënnen · Auxiliar: hunn
| Presente | Perfeito | Passado simples | Condicional | |
|---|---|---|---|---|
| ech | kann | hu kënnen | konnt | kéint |
| du | kanns | hues kënnen | konnts | kéints |
| hien / si / hatt | kann | huet kënnen | konnt | kéint |
| mir | kënnen | hu kënnen | konnten | kéinten |
| dir | kënnt | hutt kënnen | konnt | kéint |
| si | kënnen | hu kënnen | konnten | kéinten |
Ensinado em A2 · Poder, dever, querer
Os verbos modais servem para pedir ajuda, fazer pedidos delicados e dizer o que tem de fazer ou quer fazer.
Outras palavras desta lição
- mussen — ter de
- wëllen — querer
- däerfen — ter permissão para
- sollen — dever (conselho)
- Ech kann schwammen. — Sei nadar.
- Ech muss schaffen. — Tenho de trabalhar.
- Ech wëll Lëtzebuergesch léieren. — Quero aprender luxemburguês.
- Däerf ech? — Posso?
- Kanns du mir hëllefen? — Podes ajudar-me?
- Ech kann net kommen. — Não posso vir.
- Ech wéilt gär … — Gostaria de … (formal)
- vläicht — talvez
- sécher — claro / com certeza
- leider — infelizmente