däerfen
[dˈɛːɐ̯fən]
avoir le droit de
Conjuguer däerfen
Participe passé: däerfen · Auxiliaire: hunn
| Présent | Passé composé | Prétérit | Conditionnel | |
|---|---|---|---|---|
| ech | däerf | hunn däerfen | duerft | däerft / dierft |
| du | däerfs | hues däerfen | duerfts | däerfts / dierfts |
| hien / si / hatt | däerf | huet däerfen | duerft | däerft / dierft |
| mir | däerfen | hunn däerfen | duerften | däerften / dierften |
| dir | däerft | hutt däerfen | duerft | däerft / dierft |
| si | däerfen | hunn däerfen | duerften | däerften / dierften |
Enseigné en A2 · Pouvoir, devoir, vouloir
Les verbes de modalité permettent de demander de l’aide, de faire une demande polie et de dire ce qu’on doit ou veut faire.
Autres mots de cette leçon
- kënnen — pouvoir / savoir
- mussen — devoir
- wëllen — vouloir
- sollen — devoir (conseil)
- Ech kann schwammen. — Je sais nager.
- Ech muss schaffen. — Je dois travailler.
- Ech wëll Lëtzebuergesch léieren. — Je veux apprendre le luxembourgeois.
- Däerf ech? — Puis-je ?
- Kanns du mir hëllefen? — Peux-tu m’aider ?
- Ech kann net kommen. — Je ne peux pas venir.
- Ech wéilt gär … — Je souhaiterais … (poli)
- vläicht — peut-être
- sécher — sûr / certainement
- leider — malheureusement